Sporcu sağlığı ile ilgilenen sağlık ekiplerinden beklenen hizmetler oldukça geniş bir yelpazededir. Bu hizmetleri birkaç ana başlık altında toplamak mümkündür. Öncelikli görev ve gözardı edilen hizmet primer hekimlik hizmetleri dediğimiz koruyucu hekimlik hizmetleridir. Genel hekimlik çalışmaları dışında spor hekimliği açısından durumu değerlendirdiğimizde sakatlık risklerinin tespit edilmesi, sakatlığa zemin hazırlayabilecek içsel ve dışsal sebeplerin ortaya konması, bunların yönetilmesi, giderilmesi veya minimum etki edebilecekleri düzeylere indirilmesi bu başlık altında incelenen hizmetlerin sonucudur. İkinci hizmet alanı koruyucu hekimlik hizmetleri ile de direkt ilişkili olan performans hekimliği hizmetleridir.
 

Kişinin belirli şiddette bir işi gerçekleştirebilmesi için kardiyovasküler, pulmoner ve iskelet-kas sistemlerinin eşgüdüm içerisinde çalışması gerekmektedir. Fiziksel işin başarılabilmesi için kas hücresi içerisinde enerji üretim ve kontraktil mekanizmaların düzgün çalışabilmesi gerekmektedir. Kas hücresinin ihtiyaç duyduğu oksijen ve substratların dokuya taşınması ve metabolik ara ve/veya son ürünlerin dokudan uzaklaştırılması için, metabolizmada kullanılan ya da son ürün olarak ortaya çıkan gazların düzgün biçimde atmosferden alınması veya atmosfere verilmesi gerekmektedir.
 

Egzersiz, giderek artan sıklıkta klinik pratiklerde uygulanmaktadır. Egzersiz klinik pratiklerde en sık kullanım şekli olan egzersiz testleriyle birlikte hastalıkların tanısı, ciddiyetinin belirlenmesi, seyrinin takibi, prognozun tayini ve tedaviye cevabın değerlendirilmesinde kullanılmaktadır. Bütün bunların yanısıra, egzersiz klinik uygulamalarda artık bir tedavi yöntemi olarak kabul edilmektedir. Bu açıdan, en sıklıkla uygulama alanı kalp hastalıklarıdır. Egzersiz, kardiyovaskuler risk faktorlerini ve hastalığın ilerlemesinin azaltması, kardiyak mortalite ile morbiditeyi önlemesi açısından oldukça dikkat çekicidir. Kalp hastalıklarının toplumlardaki sıklığı göz önünde bulundurulduğunda, bu tedavi yönteminin uygun bir şekilde hastalara önerilmesi ve uygulanamasının önemi her geçen gün artmaktadır.

Hareketsiz yaşam biçimi ve beraberinde getirdiği obezite modern toplumların önemli bir halk sağlığı sorunudur ve yüzyılın salgın hastalığıdır. Obezite, vücut yağında artış ile birlikte beden kitle indeksinin (BKİ) > 30 kg/m2’nin üstünde olmasıdır. Genellikle glukoz intoleransı, insülin direnci, tip 2 diyabet, dislipidemi, hipertansiyon, plazma leptin konsantrasyonunun yükselmesi, visseral yağ dokusunun artışı, koroner kalp hastalığı ve kanser riskinin artışı ile birliktedir. Aşırı yağ birikimine, enerji alımı ile enerji harcanması arasında dengesizliğe yol açan genetik, çevresel, metabolik, fizyolojik, davranışsal ve sosyal faktörler neden olmaktadır. Metabolik faktörler açısından değerlendirildiğinde, obezitede kronik düşük derecede sistemik inflamasyonla birlikte, birçok proinflamatuar sitokinlerin düzeylerinin değiştiği, dolaşımdaki adiponektin düzeylerinin azaldığı ve periferik leptin direncinin gelişmesinin yanı sıra yağ dokusundan TNF-α salınımının arttığı gösterilmiştir.
 

Aerobik güç (VO2max) süre ve iş yükü belirli, standart egzersiz protokolleri kullanılarak indirekt yolla belirlenebilir. Submaksimal egzersiz testi temelde bir ya da daha fazla submaksimal egzersiz yükündeki kalp hızı değişimine dayanır. Submaksimal egzersiz yükü - kalp hızı ilişkisinden VO2max tahmin edilir. Bu tahmin aşağıdaki varsayımlara dayanır:
1. Steady-state kalp hızı her bir egzersiz yükü için elde edilir ve her gün için sabittir.
2. Kalp hızı ve egzersiz yükü arasında doğrusal ilişki vardır.
3. Maksimal iş yükü VO2max’ın göstergesidir.
4. Aynı yaştaki kişilerin maksimal kalp hızı hemen hemen aynıdır.
5. Mekanik etkinlik herkes için aynıdır (Belirli egzersiz hızlarındaki VO2 aynıdır).
6. Kişi kalp hızını değiştirecek ilaç kullanmamaktadır.